शुक्रवार, २३ जुलै, २०२१

टोक्यो ऑलम्पिक- रंग दे तिरंगा 🇮🇳

 

आजपासून उगवत्या सुर्याचा देश म्हटल्या जाणाऱ्या जपानमध्ये टोक्यो येथे ऑलम्पिक स्पर्धेला सुरुवात होत आहे. 23 जुलै ते 8 ऑगस्ट अवघे जग ऑलम्पिकमय होणार आहे.  गेल्यावर्षी होणारी स्पर्धा कोरानामुळे यावर्षी आयोजित केली जाईल असा निर्णय आंतरराष्ट्रीय ऑलम्पिक संघटनेने घेतला होता. या वर्षीही स्पर्धा होणार की नाही याबाबत शंकाच होती कारण कोरोनाची जागतिक परिस्थिती आणि जपानमधील कोरानास्थितीमुळे स्पर्धेला असलेला स्थानिकांचा विरोध मात्र या सर्वविरोधास दूर करत अखेर आज या स्पर्धेस सुरुवात होत आहे. स्टेडियमवर प्रेक्षक मर्यादित असल्याने तेथील उत्साह कमी असेल मात्र जगात ऑलम्पिकमुळे उत्साह आणि जोशपूर्ण वातावरण नक्कीच असेल. कोरोनाच्या या निराशादायी वातावरणात अवघ्या जगाचे लक्ष वळविण्याचे कार्य ऑलम्पिक करत आहे.


रंग दे तिरंगा

ऑलम्पिकमध्ये भारताचा विचार केल्यास या ऑलम्पिक मध्ये भारताचा 120 खेळाडू असलेल्या आतापर्यंतचा सर्वात जास्त खेळाडूंचा चमू जात आहे ही खरच अभिमानास्पद बाब आहे. पदकांच्या दावेदारांचा विचार केल्यास बॅडमिंटनमध्ये गेल्या दोन्ही ऑलम्पिकमध्ये भारताला पदक मिळाले होते. यावेळीही गेल्या ऑलम्पिकमध्ये रौप्यपदक जिंकणारी पी व्ही सिंधू ही सुवर्णपदकाची प्रबऴ दावेदार आहे. कुस्तीतही मागील तीन ऑलम्पिकमध्ये पदक मिळाले आहे यावेळी विनेश फोगट, बजरंग पुनिया कुस्तीमध्ये पदक जिंकू शकतात. बजरंगची गेल्या काही स्पर्धांमधील कामगिरी पाहता तो सुवर्णपदक जिंकेल असे म्हटले जात आहे. 2016 च्या ऑलम्पिकमध्ये ऐन भरात असणाऱ्या विनेशला दुखापतीमुळे सामन्यातून माघार घ्यावी लागली होती त्यामुळे या स्पर्धेत पदकासाठी ती पराकाष्ठा करेल हे नक्की.

नेमबाजीमध्ये युवा नेमबाज मनु भाकर, सौरभ चौधरी, यांच्याकडून पदकाची आस आहे. महाराष्ट्राच्या तेजस्विनी सावंत, राही सरनोबत यांच्याकडेही पदक मिळविण्याची क्षमता आहे. बॉक्सिंगमध्ये सुपरवुमन मेरी कोम आणि अमित पांघल हे पदक निश्चित करु शकतात. एथलेटिक्समध्ये भारताची पदकांची पाटी नेहमी कोरी राहिली आहे यावेळी मात्र भालाफेकपटू नीरज चोप्राच्या रुपाने आशेचा किरण आहे. द्युतीचंद 200 मीटर धावणे आणि महाराष्ट्राचा अविनाश साबळे स्टीपलचेसमध्ये कमाल करु शकतो.

तिरंदाजीमध्ये जागतिक क्रमांकावर प्रथम स्थानी असणाऱ्या दिपिका कुमारी भारताची सुवर्णकन्या बनू शकते. प्रविण जाधव हा महाराष्ट्राचा तिरंदाज ऑलम्पिकमध्ये भारताचे प्रतिनिधित्व करणार आहे. त्याची घरची परिस्थिती अतिशय गरीब आहे. आई, वडील शेतात मोलमजुरी करतात पण या पठ्ठ्याने खडतर संघर्ष करत आज ऑलम्पिकमध्ये स्थान मिळविले आहे. पंतप्रधान मोदींनीही त्याच्याशी थेट संवाद साधून त्याचे कौतुक केले आहे. वेटलिफ्टिंगमध्ये मीराबाई चानू भारताची एकमेव खेळाडू प्रतिनिधित्व करत आहे. विशेष म्हणजे तीने जागतिक विश्वविजेतेपद जिंकले असून ती देशासाठी अभिमानास्पद कामगिरी करेल असा विश्वास वाटत आहे. टेबलटेनिसच्या मिश्र दुहेरीत देशाचे अव्वल टेबलटेनिसपटू अचंता शरथ कमल आमि मनिका बात्रा यांची जोडी चीनच्या तगड्या आव्हाना टक्कर देऊन पदकाची मानकरी होऊ शकते.

आता बोलूया अशा खेळाबद्दल ज्या खेळाने भारतासाठी ऑलम्पिकमधील इतिहास सुवर्ण अक्षराने लिहिला आहे पण गेली 40 वर्षे या खेळात भारताला पदक मिळाले नाही ही एक लाजिरवाणी बाबही आहे.  होय, मी हॉकीबद्दल बोलत आहे. क्रिकेट जरी देशाचा धर्म असला तरी हॉकीशी भारतीयांच भावनिक नाते आहे. गेली 40 वर्ष पदकांची पाटी कोरी असणाऱ्या भारतीय दोन्ही हॉकी संघांना यावेळी पदक जिकण्याची सुवर्णसंधी आहे. पुरुष हॉकी मध्ये भारत जागतिक क्रमवारीत 4 थ्या क्रमांकावर असून गेल्या काही वर्षांपासून भारताच्या खेळात कमालीचा बदल झाला आहे. त्यामुळे यावेळी पुरुष हॉकीत पदक जिंकून भारतीयांना चक दे इंडिया म्हणणाची आणि आनंद साजरा करण्याची संधी द्यावी. राणी रामपालच्या महिला हॉकी संघानेही अमेरिकेसारख्या ताकदवान संघाचा पराभव करत ऑलम्पिकमध्ये प्रवेश केला आहे. त्यामुळे महिला हॉकी संघाने कामगिरीत सातत्य राखल्यास ते मोठमोठ्या संघाला हरवून देशाला पदक जिंकवून देऊ शकतात. याव्यतिरिक्त टेनिस,स्विमिंग, फेंन्सिंग, ज्युदो आणि घोडेस्वारी या खेळांमध्येही भारतीय खेळाडू प्रतिनिधित्व करत आहेत 

ऑलम्पिकमध्ये पदक विजेत्यामध्ये नव्या  खेळाडूंचीही भर पडू शकते. काही धक्कादायक निकाल ही लागू शकतात कारण शेवटी हा खेळ आहे आणि खेळात अशक्य असे काही नाही. त्यामुळे आजपासून सुरु होणाऱ्या खेळांच्या थराराचा आनंद जग घेईल. आपण रोजच्या जीवनात कितीही वेगवेगळे असलो तरी 15 दिवसांसाठी आपले खेळाडू देशाला एकत्र आणतील. हेच खेळाचे वैशिष्ट्य आहे. 2008 मध्ये ऑलम्पिकमध्ये नेमबाज अभिनव बिंद्राने सुवर्णपदक जिंकले होते त्यानंतर ऑलम्पिकमध्ये राष्ट्रधून वाजले नाही. यावेळी हा 13 वर्षांचा सुवर्णपदकाचा दुष्काळ संपावा आणि खेळाडूंच्या सुवर्णकामगिरीमुळे ऑलम्पिकमध्ये राष्ट्रधून वाजावे.  या क्षणासाठी प्रत्येक देशवासिय आसूसलेला आहे कारण तो क्षण त्या खेळाडूंसाठी आणि सर्व देशवासियांसाठी अभिमानाचा सुवर्णक्षण असेल. भारतीय खेळाडूंनी स्पर्धेत घवघवीत यश संपादन करुन भारतासाठी प्रथमच दोन आकडी पदकसंख्या जिंकण्याचा विक्रम करावा आणि चक दे इंडियाचा नारा घुमावा हीच इच्छा. टोक्यो ऑलम्पिकसाठी भारतीय खेळाडूंना मनापासून शुभेच्छा. चक दे इंडिया, रंग दे तिरंगा  

मंगळवार, १९ जानेवारी, २०२१

अजिंक्य भारत, अतुल्य भारत, विजयी भारत

  

( आजचा लेख थोडा मोठा झाला आहे परंतु खर म्हणजे भारतीय संघाने मिळविलेले यश हे इतक ऐतिहासिक आणि अद्वितीय आहे की शब्द अपुरे पडतील.)

दमा के पुरा किया जितना भी खसारा था
वही से जितके निकला जहां मैं हारा था।

शायर शकील आझमी यांचा हा शेर आज पुन्हा लिहावासा वाटला कारण पहिल्या कसोटीतील लाजिरवाण्या पराभवानंतर आज भारताने ऑस्ट्रेलियाला ऑस्ट्रेलियात २-१ ने हरवत इतिहास घडविला आणि दाखवून दिले की वही से जीतके निकले जहां हम हारे थे. पहिल्या कसोटीत ३६ वर ऑल आऊट झालेल्या भारतीय संघापेक्षा गल्ली क्रिकेटचा संघ बरा अशी चौफेर टीका होत होती त्यात कर्णधार, रनमशीन विराट कोहली मायदेशी परतला आणि प्रमुख गोलंदाज इशांत शर्मा, मोहम्मद शमी दुखापतग्रस्त होते त्यामुळे या कसोटी मालिकेत भारत ४-० ने हरेल किंवा आता भारत मालिका हरणारच असे रिकी पॉंटिंग, मायकल वॉर्न, मायकल क्लार्क या दिग्गजांनी सांगितले. परंतु यांना माहित नव्हते की 'अजिंक्य' भारत काय असतो.

दुसऱ्या कसोटीत अजिंक्य रहाणेकडे कर्णधारपद आले आणि पराभवाने खचलेल्या संघाला स्वतः अविस्मरणीय शतक करत प्रेरणा दिली. अजिंक्यचे शतक, अश्वीन,जडेजा, बुमराह आणि सिराज यांनी केलेल्या अफलातून गोलंदाजीमुळे भारताने मेलबर्नमध्ये  फिनिक्स पक्षाप्रमाणे राखेतून भरारी घेत बाउंसबॅक केला. मेलबर्न कसोटीतील विजय भारतीय क्रिकेट इतिहासातील सर्वोत्तम कसोटी विजयापैकी एक होता.


सिडनी येथील तिसरी कसोटीमध्ये दुसऱ्या इंनिगमध्ये ऑस्ट्रेलियाचा विजय होईल असे वाटत असताना  पंतने काऊंटर अटॅक करत ऑस्ट्रेलिया पराभूत होईल अशी परिस्थिती निर्माण केली. पुजारानेही मैदानात तंब्बू ठोकून ऑस्ट्रेलियन गोलंदाजांना जेरीस आणले. दोघे बाद झाल्यावर   दुखापतग्रस्त असूनही हनुमा विहारी आणि अश्वीन यांनी किल्ला लढवत ऑस्ट्रेलियाला विजयापासून रोखत सामना अनिर्णित ठेवला. तब्बल ४२ ओव्हर्स त्यांनी फलंदाजी करत सामना अनिर्णित केला. विहारी आणि अश्वीनची खेळी जिद्द,चिकाटी आणि संयम याचे अद्वितीय उदाहरणच आहे. जडेजाने केलेला ऑलराऊंड परफोर्मन्स ही कौतुकास्पद होता.

निर्णायक कसोटी ब्रिस्बेनच्या गाबा खेळपट्टीवर होणार होती ज्या मैदानावर गेली ३२ वर्षे ऑस्ट्रेलियाचा पराभव झाला नाही असे हे मैदान. भारताचे प्रमुख गोलंदाज बुमराह, अश्विन, जडेजा दुखापतीमुळे संघाबाहेर गेले. नवख्या भारतीय गोलंदाजांकडे फक्त एकुण ५ सामन्याचा अनुभव मात्र जे शुर असतात त्यांना लढणं शिकवाव लागत नाही ते उपजत येत हे नटराजन, शार्दुल ठाकुर, सुंदर यांनी अप्रतिम कामगिरी करत दाखवून दिले.  भारतीय संघाची १५० वर ५ विकेट्स असताना शार्दुल ठाकूर आणि वॉशिंग्टन सुंदर यांनी अनुक्रमे ६७ आणि ६२ धावांची अविस्मरणीय खेळी करत संघाला सन्मानजनक धावसंख्या उभारुन दिली. 

तिसऱ्या इंनिगमध्ये सिराजने कसोटी इंनिगमध्ये पहिल्यांदा ५ विकेट्स घेत ऑस्ट्रेलिया संघास ३०० धावांच्या आत रोखले. शेवटची इनिंग T-20 पेक्षाही रोमहर्षक झाली. ३०० पेक्षा अधिक धावा पाचव्या दिवशी करता येणे शक्य नाही एकतर सामना अनिर्णित राहिल अथवा भारताचा पराभव होईल असेच क्रिकेट तज्ञांचे मत होते परंतु अशक्य लक्ष्य प्राप्त करण हेच या संघाच वैशिष्ट्य होत आणि शुभमन गिलच्या ९१ धावांच्या आक्रमक खेळीने धावसंख्येचा पाया उभारला गेला. पुजाराने एखाद्या योद्ध्याप्रमाणे एक बाजू धरुन ठेवली आणि ज्याला भारताचा फ्युचर स्टार बोलल जात त्या ॠषभ पंतने सामना जिंकविला. ऑस्ट्रेलियाचा गाबाचा घमंड ३२ वर्षांनंतर तोडत भारताने ऐतिहासिक मालिका विजय मिळविला.

या मालिका विजयाचे श्रेय हे सर्व खेळाडूंना जाते. ज्या जिद्दीने ते खेळले त्यांना खरंच सलामही कमी पडेल. ज्या खेळाडूंना संधी मिळाली त्यांनी संधीच सोनं केले. सर्वात मुख्य म्हणजे अजिंक्य रहाणेने केलेले शांत,संयमी नेतृत्वासाठी शब्द कमी आहेत. प्रमुख गोलंदाज आणि फलंदाज नसतानाही संघाला विजय मिळवून देणे ही अशक्यप्राय गोष्ट अजिंक्यने केली. त्याची खिलाडूवृत्ती आणि त्याचा स्वभाव खरंच कौतुकास्पद आहे आणि हा चारित्र्यवान खेळाडू 'आपला माणूस' आहे असं नेहमी वाटत. भारतीय क्रिकेट इतिहासात तो 'अजिंक्य' कर्णधार म्हणून  ओळखला जाईल हे नक्की.

राखेतून भरारी घेणे काय असतं याचे अद्वितीय उदाहरण ही मालिका आहे. जेव्हा कधी निराश व्हाल तर ही मालिका आठवा बक्कळ प्रेरणा देऊन जाईल.

चक दे इंडिया. सलाम सलाम सलाम.





मंगळवार, १७ नोव्हेंबर, २०२०

साहेब विनम्र अभिवादन 🙏🙏

 


आज बाळासाहेबांचा स्मृतीदिन. त्याबद्दल आताच मित्र सुमेध म्हात्रेशी बोलत होतो. साहेब गेले ती बातमी टीव्हीवर पाहिली आणि रडू कोसळलं होत याची आठवण झाली. साहेबांच आणि माझ नात सुरु झाल लहानपणापासून. वडिलांना राजकारणात  रस आणि आवड असल्याने मला आपोआप राजकारणाची आवड निर्माण झाली. सामान्य मराठी माणसाप्रमाणे साहेबांचे आणि शिवसेनेचे आकर्षण वाटू लागले. साहेबांवर श्रद्धा वाढत गेली. शाळेत असताना साहेबांचा फोटो पाकिटात ठेवायचो. काही महिने वर्गात मॉनिटर होतो त्यावेळी साहेब सभेमध्ये हात दाखवायचे तसा हात दाखवून वर्गावर नियंत्रण करायचा प्रयत्न करायचो. त्यावेळी मी राजकारणात जाईन असंच मला आणि माझ्या मित्रांना वाटायचे.  

दशकभरापूर्वी म्हणजे माझ्या महाविद्यालयीन जीवनात मनसेची जबरदस्त लाट होती त्यावेळी घरच्यांसोबत, मित्रांसोबतच्या वादात शिवसेनेची बाजू लावून धरायचो.  साहेबांच भाषण, दसरा मेळावा हा अतिशय जवळचा विषय होता. जमलेल्या माझ्या तमाम हिंदू बांधवांनो, भगिनींनो आणि मातांनो या वाक्याची जादू वेगळीच होती.साहेबांच्या भाषणाने उर्जा मिळायची.

साहेब गेले तेव्हा माझा मित्र प्रणित भगत सोबत साहेबांच्या अंत्ययात्रेत सहभागी झालो होतो तेथील न भूतो न भविष्यती असा जनसागर जमला होता या जनसागराच साहेबांशी नात फक्त एकच होत ते म्हणजे साहेब सर्वांसाठी घरातील व्यक्ती होती. परत या परत या बाळासाहेब परत या, हिंदुहृदयसम्राट बाळासाहेब ठाकरे अमर रहे या घोषणांनी शोकाकूल वातावरणातही साहेबांच अस्तित्व जाणवत होत. एकदा साहेब दिसावे म्हणून जो,तो त्यांच्या गाडीच्या जवळ जात होता कारण प्रत्येकाला माहिती होते आज आपण आपल्या दैवताला, श्रद्धांस्थानाला अखेरचा निरोप देत आहोत.

जे प्रेम साहेबांना मिळाले ते कुठल्या नेत्याला मिळण शक्य नाही. आज माझी राजकीय पक्षांबद्दल मत बदलली. कोणताही पक्ष जवळचा नाही पण साहेबांवर प्रेम होते, आहे आणि कायम राहील.


हिंदुहृदयसम्राट शिवसेनाप्रमुख बाळासाहेब ठाकरे यांना विनम्र अभिवादन

गुरुवार, ४ जून, २०२०

बासू चटर्जी - सामान्य माणसाचं जीवन मांडणारे दिग्दर्शक



प्रिय बासूदा,

तुम्ही छोटी सी बात, रजनीगंधा, चितचोर, दिल्लगी, बातो बातो मे, खट्टा मिट्टा अशा तुमच्या अनेक चित्रपटातून  सामान्य माणसाच जीवन नर्मविनोदी आणि साध्या सरळ पद्धतीने आमच्या समोर मांडलात. कधी कधी साधेपणा जपणच खुप कठीण असत मात्र ते तुम्ही प्रत्येक चित्रपटात जपलं‌. आजही हे चित्रपट सामान्य व्यक्तीच्या जीवनाशी जोडले जातात यातच तुमच्या दिग्दर्शनाचे मोठेपण आहे.


ज्या काळात मारधाड, डायलॉगबाज चित्रपटांची चलती होती त्यावेळी बासुदा तुम्ही सामान्य माणसाच्या इच्छा,आकांक्षा,स्वप्न, संघर्ष, नाती हे चित्रपटातून मांडलात आणि ती तुमच्या चित्रपटांची ओळख बनली आणि ही ओळख चित्रपटसृष्टी असेपर्यंत कायम राहील. छोटी सी बातमधील बस स्टॉप, बातो बातो में मधील लोकल ट्रेन, चीतचोरमधील गाव, मंजील मधील शहरातला पाऊस अशा सामान्य माणसाच्या खऱ्या जीवनातील गोष्टीही जशाच्या तशा दाखवल्या, हे अस दाखवणे तुमचं वैशिष्ट्य होत.

ब्योमकेश बक्षी, एक रुका हुआ फैसला या वेगळ्या धाटणीच्या मालिकाही तुम्ही केलात. काही माणस न भेटताही अनेकदा आपल्यासाठी खजिना ठेवून जातात तसे बासूदा तुम्ही आहात तुमचे चित्रपट आमच्या सारख्या चाहत्यांसाठी अनमोल खजिना आहे जो आम्हाला सदैव आनंद देत राहिल. 

तुमच्या कारकिर्दीला सलाम
बासुदा भावपूर्ण श्रद्धांजली 🙏
तुम्ही सदैव स्मरणात राहाल.

बुधवार, ७ ऑगस्ट, २०१९

सुषमाजी हमेशा याद रहेंगे...




एक प्रभावी वक्ता, देशप्रेमी नेता और राजनीति के क्षेत्र में महिलाओं के लिए आदर्श स्थापित करनेवाले मेरे पसंदीदा  सुषमा स्वराज को भावपूर्ण श्रद्धांजलि।

 पासपोर्ट से लेकर विदेश में भारतीय लोगों की मदद करना। Twitter पे आए हुए समस्याओं के Twit का समाधान करना ये क्रांतिकारी बदलाव सुषमाजीने विदेश मंत्रालय में किए थे। इसिस ने बंधी बनाएं हुए भारतीय अस्पताल कर्मियों को सही सलामत भारत में लाने में सुषमाजी का महत्वपूर्ण योगदान रहा।

सुषमाजीने विदेश मंत्री रहते  वक्त  पाकिस्तान के लोगों को भारत में उपचार के लिए तुरंत व्हिसा दिया यह बात एक इंसानियत का सबसे बड़ा उदाहरण है। ऐसे अनेक कार्यों से सुषमाजीने विदेश मंत्रालय को एक ऊंचे स्तर पर पहुंचाया ।

सुषमाजीने  जिस तरह विपक्ष की नेता का पद संभाला था कॉन्ग्रेस को हिला के रखा था। उसी दौर में प्रधानमंत्री मनमोहन सिंहजी को शायराना अंदाज में दिया हुआ जवाब 'कुछ तो मजबूरीया  रहीं होंगी युही कोई बेवफा नहीं होता' सुषमाजी के ऐसे अनेक प्रभावशाली भाषणसे संसद गुंज उठी है। उनके भाषण सुनना हमारा भाग्य था।

राजनीतिक विरोधी नेताओं का सुषमाजीने हमेशा सन्मान किया। कल जब ३७० कलम हटाने के बाद उन्होंने किया हुआ Twitt 'इसी पल को देखने का इंतजार कर रही थी' जीवन के अंत के वाक्य में भी देशप्रेम ही था।

भारतीय लोकतंत्र के इतिहास में स्वर्णिम अक्षरों से सुषमाजी का नाम लिखा गया है।
सुषमाजी हमेशा याद रहेंगे। अंतःकरण से श्रध्दांजलि।

सोमवार, १० जून, २०१९

Champion is Always Champion

युवराजने आज सर्व प्रकारच्या क्रिकेटमधून निवृत्ती घेतली माझ्यासह सर्व क्रिकेटच्या चाहत्यांसाठी हा भावनिक क्षण आहे. युवराज क्रिकेटच्या मैदानात आणि वैयक्तिक जीवनात Fighter होता आणि राहिल.


२००० साली under 19 विश्र्वचषक भारताने जिंकला युवराज त्या विश्र्वचषकात मालिकावीर होता आणि त्यानंतर त्याचा आंतरराष्ट्रीय क्रिकेटमधील प्रवास सुरू झाला.२००२ नेटवेस्ट ट्रॉफीच्या अंतिम सामन्यात खेळलेली जिगरबाज खेळी.त्यानंतर त्याकाळात मोहम्मद कैफ आणि त्याची जोडीने अनेक सामने जिंकविले. क्षेत्ररक्षणासाठी युवराज Point वर उभा असायचा आणि कित्येक अप्रतिम झेल त्याने टिपले.


२००७ T- 20 विश्र्वचषकात युवराजचे ६ चेंडूत ६ षटकार कोणताही भारतीय विसरू शकत नाही. २००७ चा विश्र्वचषक जिकंविणारा मुख्य शिलेदार युवराज होता. भारतीय क्रिकेटला २०११ साली तब्बल २८ वर्षांनंतर विश्वचषक जिंकविणारा युवराजच होता. विश्र्वचषकात त्याला शारिरिक त्रास होतानाही एका स्वप्नाकरिता खेळला आणि स्वप्न सत्यात आणले.


युवराजने कॅन्सरवर मात केली आणि वैयक्तिक जीवनातही तो Fighter होऊन अनेकांना प्रेरणादायी बनला. कॅन्सरवर मात करून त्याने भारतीय संघात पुनरागमन केले यासाठी युवराजला सलाम. २०१७ मध्ये इंग्लंडविरुद्ध १५० धावा ( highest Score) करत जिगरबाज आणि अविस्मरणीय खेळी केली. युवराज तू आज निवृत्त झालास पण तुझ्या चाहत्यांसाठी तू कधीच निवृत्त नसशील त्यांना तुझ्या या खेळी सदैव आनंद देत राहतील.


युवराज भारतीय क्रिकेट इतिहासात तीन विश्र्वचषक जिंकविणारा खेळाडू आणि मधल्या फळीतील धडाकेबाज फलंदाज, एक अप्रतिम अष्टपैलू खेळाडू म्हणून सुवर्ण अक्षरात नाव कोरले आहेस. युवराजने सामाजिक जाणीव जपत Youwecan नावाची सामाजिक संस्था कॅन्सरग्रस्तांकरिता सुरु करुन कॅन्सरच्या उपचारासाठी त्यांना मदत करत आहे.

शेवटी एवढंच म्हणीन खुप खुप धन्यवाद आम्हाला  तुझ्या खेळाने आनंद दिल्याबद्द्ल आणि You are Always Champion For us. Real Fighter .

मंगळवार, २८ मे, २०१९

अभिनंदन NDA, अभिनंदन भाजपा, अभिनंदन नरेंद्र मोदी.



मोदी सरकार सत्तेत पुन्हा येईल हे सर्वांना माहीत होते. मात्र इतका मोठा विजय होईल याची कल्पना फारच कमी लोकांनी केली असेल‌. गेल्या लोकसभा निवडणुकीत मोदी लाट होती मात्र आजही ही लाट आहे हे या विजयामुळे स्पष्ट होते आहे. भाजपा मित्रपक्ष यांचे समन्वय, भाजपा संघटन, कार्यकर्त्यांची मेहनत आणि सर्वात महत्त्वाचे मोदींचा करिष्मा यांचा हा विजय आहे. भाजपा, नरेंद्र मोदी, NDA या सर्वांचे मनःपूर्वक अभिनंदन.  सबका साथ, सबका विकास व्हावा हिच अपेक्षा.

जय भारत.